zondag 23 mei 2010 10:08 | 
| 
| 
DVOV 2 kampioen
GROTE FINALE
Eindelijk. 22 mei 2010. Na een seizoen vol bloed, zweet en tranen, kan de kroon op het werk worden gezet. Het kampioenschap van de Reserve 4e Klasse L ligt voor het oprapen. Trainingsavonden vol ontberingen, grote en kleine tegenslagen kunnen voorgoed de vergetelheid in worden gespeeld.
Of juist niet. Hebben we in de eerste seizoenshelft niet teveel punten laten liggen? Slechts 16 punten uit de eerste 9 potjes. Beetje mager. Maar liefst 8 punten achter op ESA. Een slechte herfst.
Maar zie. Na november gaat het beter en wordt er niet meer verloren. Na 15 wedstrijden staan we alweer op 32 punten. Een serie van 16 uit 6. Klasse. Alleen de scheids van Spero kunnen we niet verslaan. En omdat ESA wat minder goed uit de barre winter komt (stadsmensen?), staan we dankzij een voortreffelijk doelsaldo inmiddels bovenaan.
De serie 16 uit 6 wordt 26 uit 10. Allen Trekvogels (chapeau!!) krijgen we er wederom niet onder. DVV is lastig en spannend, maar Orion en VDZ zijn geen probleem. Maar ESA herpakt zich en houdt gelijke tred. 19 gespeeld, beide 42 punten. Nog één potje rest. Thuis op de Berg tegen…ESA. Wat een planning. Wat een apotheose. Wat een script.
Nog één keer niet verliezen en we zijn kampioen. Nog één keer knallen. 27 uit 11 en we zijn er. Maar dan denk ik aan die geweldige Jari Litmanen. Na een lange ongeslagen reeks met Ajax sprak hij nuchter: “De volgende nederlaag komt steeds dichterbij”. Ik moet er niet aan denken…
De stemming voor de wedstrijd lijkt ontspannen. Maar is dat zo? Is het gespeeld? Doen we stoer? Of zijn we er klaar voor? Of zijn we overmoedig? Zijn we te zeker van onze zaak? We kunnen toch niet verliezen! Kom op nou: 26 uit 10: we zijn onoverwinnelijk! Maar wat zei Jari ook al weer?
’t Is warm en er komt veel volk naar boven. Die hebben natuurlijk ook zin in een feestje. ESA ook. Hebben vorige week de bekerfinale verloren tegen De Bataven. Weten dus hoe het voelt: net niet. Kloten! Dat niet nog een keer zullen ze denken.
En ze spelen het slim, de mannen uit Arnhem. Ze zetten de achterste linie van DVOV goed vast. Van opbouwen is bij ons geen sprake. Het centrale duo (Marcel en Ephraim) speelt wat slordig en bij balbezit te dicht bij elkaar. De backs (Jip en Vincent) komen niet door. Chiel wordt goed bewaakt en kan niet oversteken. De vier aanvallende spelers van ESA rouleren goed, waardoor we geconcentreerd moeten verdedigen. Wie pakt wie? Daardoor vergeten we aanvallend te denken en te handelen. Goalie Chris moet daardoor vaker dan-ie wil de lange bal spelen. Dat speelt ESA in de kaart, want fysiek zijn ze OK.
Zelf creëert ESA echter ook niets op twee makkelijk gegeven vrije trappen na en dus lijkt 0-0 de ruststand te worden. Maar dan wordt er voor één keer wel gevoetbald door de achterste linie van DVOV en spelen Marcel en Ephraim slim Vincent vrij op de linkerflank. Die stoomt op en bereikt Maikel in de 16 van ESA. Onze eigen Litmanen draait en vindt Rob Geertsema die maar een klein kansje nodige heeft: 1-0. Wat een opsteker! Here we go! En wat een dreun voor ESA. Weer net niet?
De rust is rustig, mede dankzij Robert-Jan. Hij houdt ons bij de les en geeft aan wat te doen. Hij heeft goed in de gaten dat het DE finale is en dat goed voetballen bijzaak is. Hij hamert op de duels en wijst op de ruimte die gaat komen, omdat ESA nu twee keer moet scoren.
Het eerste kwartier na rust komen we goed door. ESA creëert nog steeds niets. Het is alleen jammer dat Rob en Peter de 2-0 er niet inleggen. Kill the game. Over en sluiten. De kansen zijn er. ESA begint na een uur dan toch te drukken. Of lopen we teveel achteruit? Feit is dat het wat drukker wordt rond de 16. Er volgen een aantal corners en de luchtmacht van ESA roert zich. Maar nog steeds hoeft Chris niet in te grijpen. Maar even later kan-ie, net als heel DVOV, alleen maar toekijken hoe de voorstopper van ESA de bal uit een strakke voorzet fantastisch in de kruising kopt: 1-1. De ESA aanhang laat zich horen. Het spel is op de wagen.
Hoe gaan we om met deze tegenslag? Gelijkspelen mag. Niets aan de hand. Tsja, wie houdt wie voor de gek? Gelijk na de aftrap zijn Marcel en Chris blijkbaar nog niet helemaal bij de les. Beide missen de bal geheel (Marcel) of gedeeltelijk (Chris) en dus wordt het hachelijk. Maar ESA profiteert niet. Zenuwen?
Die zijn er zeker bij het publiek. Die kunnen alleen maar toekijken. Niets lijkt me erger op dit moment. Ben blij dat ik in het veld sta. De Velpse meerderheid vraagt zich af hoelang nog. De Arnhemse minderheid ook. We voetballen nog steeds voornamelijk op de helft van DVOV. Maar er wordt nu wel resoluut verdedigd, zowel op de grond als in de lucht. Je speelt zoals je traint zeggen ze. En het tweede traint de laatste weken scherp. Benjamin Jip laat zien dat het maar om één ding gaat: resultaat. Hij jaagt een Befreiungsschlag van 80 meter richting ESA doelman. Een goed signaal. Het publiek en de spelers richten zich op: het moet en het zal lukken. Dan maar lelijk. Klasse Jip!
Even later jaagt lepe Rob goed door op de laatste man van ESA. Hij ontfutselt hem de bal en heeft 40 meter vrij veld voor zich. Daar legt-ie echter maar twee meter van af, want de noodrem werkt ook bij ESA. Gelukkig schat de scheidsrechter de situatie goed in en dus volgt rood.
ESA is nu staande knock-out, maar ze staan nog steeds en de bal is rond. Die blijven ze richting onze 16 pompen, maar de krachten vloeien weg en er ontstaat geen gevaar voor ons doel. Vijf minuten voor tijd wordt de bal door Vincent nog maar eens weggeroeid. Alleen Rob gelooft in de bal en is de keeper en een verdediger van ESA te snel af. Vanaf de zijlijn, op een meter of 10 van de achterlijn, haalt hij uit met z’n linker. Kansloos denk je dan. Maar Rob is Rob: maker en misser van veel doelpunten. Twee verdedigers van ESA zijn te laat om te voorkomen dat de bal via de verste paal voor de laatste keer dit seizoen in het netje van de tegenstander valt: 2-1. De Pinkenberg ontploft en het Europese vliegverkeer houdt even haar adem in. Maar als vijf minuten later de rook is opgetrokken kan het feest losbarsten.
DVOV 2 is kampioen
Namens alle spelers en de staf van DVOV 2 wil ik iedereen bedanken voor de steun tijdens de GROTE FINALE en het fantastische feest daarna!
Campione Bremer
